เริ่มงานวันแรก .กับงานที่ไม่ใช่ตัวตน  แง่ววววววววววววว

คิดว่า ทุกอย่างก็พอโอแต่..... ขาดคู่หู โดดเดียว ปรับตัวเริ่มชีวิตไม่ถูก ไร้จุดหมาย ความเกรงใจมีเป็นร้อย

พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

และที่สำคัญ  ดุเหมือนว่า เรารู้สึกมันไม่ใช่เอาเสียเลย

เรียนจบด้านคอม.สนใจการออกแบบ.ปลื้มกราฟฟิก.ชอบอนิเมชั่น.ถุกใจวาดภาพ.รักความแปลกใหม่

เบื่อความวุ่นวาย.หน่ายต่อการบริการ.เซ็งการรับหน้า.ร้อนใจในการพูด.กลุ้มการเอาใจ.เกลียดภาษา

เห้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

อะไรว่ะเนี้ยยเรา โชคชะตาเล่นอะไรกับเราอยู่ มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

 

 

ไหนเรากับมาทำเป็น ประชาสัมพันธ์ได้หว่า !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

มันช่างไม่ใช่เราเอาเสียเลยนี่นา

นี่ ละ ที่เค้าบอกว่า " สิ่งที่ชอบกับสิ่งที่เป็นมันไม่เหมือนกัน "

เราคงไม่สามารถเลือก ให้เราเป็นในสิ่งที่ชอบได้        (ในตอนนี้) ^^

<<<<  ถ้าเราไม่เป็นในสิ่งที่ชอบ และถ้าเราชอบแต่เราไม่ได้เป็นล่ะ >>>>

ทุกอย่างมันมีเหตุและผลและอะไรคือเหตุและผลไหนคือผลกับเหตุ ?????  แง่วตามเคย

 

อยากกลับไปเป็นเด็ก อยากกลับไปเรียน เพิ่งรู้ว่าวัยเรียนสบายที่สุดแล้วมิหาสิ่งใดเทียบได้

ตอนเรียนอยากจบพอจบขอกลับไปเรียน ? เอ๊ยังไงหว่า

 

การเป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่ายเลย

ค่ำคืนนี้ขอจบด้วยเพลงนี้ค่ะ ฟังและมันโดนมาก กินใจเหลือเกิน พร้อมกับเศร้าใจได้อีก ชอบมากค่ะ

พื้นที่เล็กๆ บอย ตรัย ภูมิรัตน์

.........

......

...

..

.

 

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป
โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร
โตแล้ว ต้องทำอย่างไร

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน
ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้

ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน
เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน
ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน
จูงมือเดินไปด้วยกัน

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร
อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย
ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป

(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป
(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)

 

ปล. เอาเพลงลงไม่เป็นอ่ะค่ะ แง่วววว ^^


 

 

edit @ 6 Jun 2010 00:43:34 by fong

เริ่มวาด

posted on 04 May 2010 23:57 by fullfong

 

เพิ่งหัด วาดภาพ ดู ว่างๆ เลย วาดออกมาเป็นแบบนี้ ^^

เมือทางแห่งรอยยิ้ม  กับทาง  ความภาคภูมิใจ

 

ต้องเลือกไปสักทาง

.

.

.

 

จะเลือกทางไหนดี ช่วยบอกที

  

 

 

edit @ 24 Apr 2010 23:21:18 by fong